شبـــ تنهایی

امروز یه وبیناز شرکت کردم. روز جمعه ای که میتونستم بیشتر بخوابم، استراحت کنم و محتوای آموزشی تولید کنم!

طرف طبل ادعا بود، نماینده رسمی #پرستاشاپ تو ایران، پلترفرمی که با آموزش و پرورش همکاری میکنه و هاست میده و به اینجا و اونجا وصله و ....

توی یه وبینار آموزشی 30-35 نفره، با خودش و همکارش، نتونستن حتی سوالهای منو با حوصله و احترام جواب بدن. وبیناری که از اول برای اونهایی برگزار شد که چیز زیادی از سایت زدن نمیدونن و میخوان که یاد بگیرن(( قدم به قدم با من نصب میکنین و دامنه میسازین و ....)) اینها دلایل اصلی ای بود که من شرکت کردم. اما وقتی سوال پرسیدم یکی از کاربرها با تمسخر جواب داد، و من توجهی نکردم. مسوول وبینار و کسی که اجرا میکرد هم عکس العملی به ایشون نشون نداد که آقا بذار سوالارو من جواب بدم! هم ایشون و هم شخص مسخره کننده آقا بودن. یه جوری سوالم رو تمسخر کردن که خجالت بکشم و سوالی نپرسم. هرچند ادمین جواب سوال اولم رو دادن، اما سوال دوم هم باز توسط اون آقای کاربر داده شد. باز هم من فقط پرسیدم شما ادمین هستین؟ اگر نه اجازه بدین ادمین جواب بده و من اینجام تا سوالاتم جواب داده بشه و یاد بگیرم. اینبار عکس العمل ادمین این بود که اسمم رو بگن بلند و بگن که لطفا بحث رو ب حاشیه نبرم! جاشیه؟ من سوال پرسیدم. بعد هم که ابراز کردم که  دلگیر شدم و به حاشیه نبردم و تنها سوالمو پرسیدم برای اطلاعات بیشتر گرفتن انتخاب کردن، پیامم پاک شد و هیچ پاسخی داده نشد. اینم بگم پیام آخرمو گشتم پرایوت بفرستم برای ادمین اما چنین آپشنی نداشت.

خلاصه که منی که تا اون لجظه داشتم مینوشتم و یادداشت بر میداشتم، دیگه علاقه ای نداشتم به شنیدن و دنبال کردن و شرکت کردن تو وبینار و نظر دادن، و اونجا رو بعد از نیم ساعت و ندیدن هیج عکس العمل یا دلجویی ترک کردم.

این اسمش سایبر بولی ه، برای چیزی که هزینه میدی و توقع شنیدن جواب و راهنمایی و احترام داری.

توقع زیادیه؟