شبـــ تنهایی

من همه، همینم که می نویسم.
نوشته هایی که گاهی هیچ گوش شنوایی برایش نمیابم.
این صفحه جاییست برای ابراز بودنم. جایی که با همین کلمات، با دانه دانه گفتنشان، تصویر خود را می سازم.
جایی که خیلی چیزها را هم نمی توانم بگویم، راز هایی از بودنم، که بعضی هاشان را تنها بعضی ها میدانند، و معدودی را تنها تو، و چند تایی را هیچکس.
این صفحه... این صفحه...
جایی که دوستانی عزیز را درآن شناختم. و تو را...
این صفحه برایم عزیز است ...

برای گرفتن حقم آنقدر تلاش می کنم که ناچار به دادنش بشوند. هر چند مرا بخاطر افشاگریهایم طرد کنند. من بهای شیوه ی زندگی انتخابی ام را داده ام و از آن پشیمان نیستم.
هر کس یک بار زندگی میکند و من ترجیح میدهم خودم باشم و خودم انتخاب کنم.